اثرات داروی تیرزپاتاید در زمینه قلب و عروق
مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که داروی «تیرزپاتید» (با نام‌های تجاری Mounjaro و Zepbound) که در دسته داروهای GLP-1 قرار دارد، در مقایسه با یک داروی خوراکی قدیمی‌تر برای دیابت (که از نوع GLP-1 نیست)، نه تنها خطر حمله قلبی را کم می‌کند، بلکه احتمال مرگ ناشی از هر علتی از جمله عفونت‌های شدید را نیز کاهش می‌دهد.
این مطالعه که در نشریه «The BMJ» منتشر شده، بر اساس اطلاعات جمع اوری شده مربوط به بازه زمانی مه ۲۰۲۲ تا مه ۲۰۲۵ و با بررسی نزدیک به ۵۳ هزار فرد ۴۰ ساله و بالاتر بوده است. تمامی این افراد دارای اضافه وزن (شاخص توده بدنی ۲۵ یا بالاتر)، دیابت نوع ۲ و بیماری قلبی بودند. حدود ۳۵ هزار نفر از آن‌ها داروی تیرزپاتید و بقیه داروی «سیتاگلیپتین» (با نام تجاری Januvia) مصرف می‌کردند.
پس از یک سال، خطر حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ در میان مصرف‌کنندگان سیتاگلیپتین ۴.۴ درصد بود، در حالی که این رقم برای مصرف‌کنندگان تیرزپاتید ۲.۹ درصد برآورد شد؛ که نشان‌دهنده کاهشی نزدیک به یک‌سوم است.
همچنین، در گروه مصرف‌کنندگان تیرزپاتید، خطر ابتلا به عفونت‌های باکتریایی شدید کمتر بود؛ موضوعی که باعث شد نیاز آن‌ها به بستری شدن در بیمارستان حدود یک‌سوم کاهش یابد و خطر مرگ ناشی از عفونت تا ۶۰ درصد کمتر شود. پژوهشگران محاسبه کردند که به ازای هر ۷۰ بیماری که مصرف تیرزپاتید را آغاز می‌کنند، از یک مورد حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ پیشگیری می‌شود. همچنین به ازای هر ۴۸ بیمار، از یک مورد بستری شدن در بیمارستان به دلیل عفونت جلوگیری می‌شود و به ازای هر ۱۲۲ بیمار، یک مورد مرگ (به هر علتی) کمتر رخ می‌دهد.
توجه داشته باشید یافته‌ها این مطالعات شواهد مربوط به فواید قلبی عروقی و ایمنی داروهای GLP-1 را تقویت می‌کنند. اما این مطالعات مشاهده‌ای نمی‌تواند اثبات کند که خود داروها باعث بهبود می‌شوند. علاوه بر این، تیرزپاتید و سایر داروهای GLP-1 با چالش‌هایی از جمله هزینه، عوارض جانبی، دسترسی و عرضه همراه هستند که همه اینها ممکن است مانع از درمان پایدار شود.
